در نظر گرفتن محدودیت های فیزیکی !!

پیشتر در خصوص تفاوت رویا و توهم مطالبی بیان شده بود (معصوم و توهم و رویاپردازی (٢)) ، اشاره کرده بودیم ، که رویای معصوم به ما کمک می کند تا از محدودیت ها ی موجود فراتر برویم و بیشتر از آن را بیاندیشیم ! این چهار چوب شکنی ذهنی در سطح معصوم ، عالی و مناسب است ، اما بعد از زمان فعالیت معصوم به چه صورت است ؟

در زمان فعالیت انرژی جنگجو در درونمان ، بایستی هدفی دقیق و مشخص تعیین کنیم و وضعیت موجود و مطلوب را بررسی کرده و مخاطرات احتمالی را هم بسنجیم ! در این مرحله ، واقع بینی شرایط موجود نقش کلیدی دارد و هدف گذاری و برنامه ریزی با توجه به شرایط واقعی موجود صورت می گیرد !

اما در زمان فعالیت جوینده ، به نظر شما این چهار چوب شکنی ها تا چه حد می تواند مفید و یا مضر باشد ؟ داشتن حس چهارچوب شکنی ، تا چه اندازه می تواند به ما در رسیدن به هدف کمک کند و تا چه اندازه ممکن است سد راه ما باشد ؟

...........................

 

....................

اگر انرژی کهن الگوی جوینده به شکل غیر سازنده فعال باشد ، با توجه به اینکه این افراد توانایی های بسیار بالایی دارند و چه در ذهن و چه در عمل از خود قابلیت های زیادی نشان می دهند ، تلاش می کنند تا جایی که ممکن است از محدودیت فرار کنند و خود را تحت هیچ قانون و ساختاری قرار ندهند !

این فرار از محدودیت به رفتار های بیرونی ختم نمی شود و این افراد در درون نیز حاضر نیستند بپذیرند که انسان هستند و محدودیت های انسانی ، یا به عبارتی حداقل محدودیت های فیزیکی برای آنها وجود دارد.

به دلیل نبود واقع بینی (که می بایستی در مرحله معصوم و یتیم به آن رسید ) ، تنها نقاط قوت و توانایی ها ی خود را لحاظ می کنند و  مغرور می شوند و خود را فراتر از آنچه واقعاً هستند می بینند ، لذا با توجه به این بزرگ بینی ، محدودیت های حاکم در جهان هستی را لحاظ نمی کنند و  تنها با توجه به توانایی های ذهنی خود تصمیم می گیرند و شروع به حرکت می کنند !!

 

......................

این افراد ،با این تصویر غیر واقعی  که از خود دارند و خود را همه فن حریف و همه چیز تمام و همه کاره  می دانند ، در  تصمیم گیری هایشان برای انجام کار، تعداد بسیاری از کارهای متفاوت و متنوع را همزمان قرار می دهند و محاسبه محدودیت هایی مثل زمان و ... را نمی کنند ! به عنوان مثال چون به صورت ذهنی قادر هستند همزمان چند مکالمه را انجام دهند ، در برنامه ریزی هایشان نیز اینگونه زمان بندی می کنند .

در حالیکه ما انسانیم و محدودیت های انسانی از قبیل داشتن 2 دست ،2پا، 2 چشم  و ٢ گوش و 1 زبان را داریم !!!

و یا در مثالی دیگر چون سرعت عمل و سرعت انتقال خود را می شناسند ، به محدودیت های حرکتی بیرونی توجه نمی کنند ! در قرارهای روزانه ، مثلاً برای چهار ساعت بعد از ظهر خود  ، چهار قرار مختلف ، با افراد متفاوت در نقاط مختلف شهر را محاسبه می کنند ، بدون اینکه به فاصله این نقاط از هم، ترافیک احتمالی و ... بسیاری از محدودیت های دیگر توجه داشته باشند !

 همچنین می توان به بسیاری دیگر از این نا هماهنگی کارهای همزمان اشاره کرد ، که از نبود واقع بینی نسبت به محدودیت های فیزیکی و پیرامونی اشاره کرد که ، جزو مخاطرات پیش روی این کهن الگو محسوب می شوند!!

به خاطر داشته باشیم ،جوینده سازنده ،‌انتخابگر است .  تنها با واقع بینی ای ، که از مشاهده گر سالم ناشی می شود ، بایستی به پیرامون بنگریم و انتخاب هایمان را انجام دهیم ! در نظر گرفتن شرایط حقیقی پیرامون به معنای گیر کردن و ساکن ماندن ما نیست ،

بلکه با لحاظ کردن چهارچوب های فعلی است که قادر به حرکت و ادامه صحیح مسیر مان خواهیم بود !

پیشنهاد : لحظه ای تأمل کنید و ببینید آیا شما نیز در بخش یا بخش هایی از زندگی ، نسبت به محدودیت های موجود ، ساده انگاری می کنید و یا واقع بینانه همه شرایط محیطی و شخصی خود را در انتخاب هایتان لحاظ می کنید ؟ میزان واقع بینی خود را در تعاملات روزمره بسنجید و ببینید انتخاب های شما تا چه اندازه امکان پذیر و صحیح هستند ؟

 

/ 1 نظر / 5 بازدید
سعید

سلام دوست عزیز[قلب] من سعید هستم.عاشق دختری خیلی ماهی به نام بهناز ازت دعوت می کنم به بهنازونه بیای و نظر بدی. باشه که راه برای دوستی های بزرگ تر باز بشه و بیشتر با هم آشنا بشیم موفق باشی یادت نره دعوت شدی و به محض ورود لینک خواهی شد[گل]