تائیدطلبی

تائید سایرین برای شما چه اندازه مهم است ؟ تائید چه کسی برای شما اهمیت دارد ؟ آیا از هر کسی و به هر اندازه و شکلی تائید را می پذیرید و یا فقط از افراد خاصی آنهم به صورت مخصوصی تائید را قبول می کنید ؟ تا چه اندازه برای گرفتن تائید از سایرین رفتار ها و گفتارهایتان را تغییر می دهید ؟ اصلاً به نظر شما تائید طلب بودن درست است ؟ اگر هست، تا چه اندازه ؟

بعضی از خصایص در وجود همه انسان ها نهادینه است . مثلاً تمام انسانها، از کودکی تا میانسالی و حتی کهولت ، از پاداش و هدیه خوشحال می شوند و تقویت بیرونی به آنها نیرو و انگیزه می دهد . تائید طلبی نیز از جمله خصوصیات نهادینه همه ما است ( البته یادآوری می کنیم که تائید می تواند مثبت و یا منفی باشد ، بنا به دلایلی که اشاره خواهیم کرد که برخی از ما به دلایلی یتیمانه خواهان تائید منفی هستیم !! ) آنیما و آنیموس دو بخش اصیلوجودی همه انسانها بوده و  تائید مربوط به آنیمای وجود ما است

     

شاید در اطرافیان خود و یا فیلم ها و داستان ها دیده و شنیده و خوانده باشید ، که منطقی ترین و  قویترین  مردان و پهلوانان ، از تائید زنان لذت می برند و تحت تاثیر قرار می گیرند !  

تا وقتی تعریف ما از خودمان : «من هستم ، چون هستم.»  باشد،نیازی به تعریف و تائید سایرین نداشته و  نوکر نظریات و رفتاردیگران نخواهیم بود. اشکال کار جایی است ، که تأیید را از آنیمای درون نمی گیریم و آن را روی بقیه پروجکت می کنیم. البته مسلماً هیچ یک از ما با تمامی ابعاد درونی خویش آشنا نشده ایم و همه ما در راه هستیم !!  پس از خودمان توقع بیش از اندازه نداشته باشیم !!

                                                  

ما انسانها موجوداتی اجتماعی هستیم و در طی مسیر رشد و تعالی مان ، می خواهیم با شناخت تمامی ابعاد وجودی مان و ارتباط با عمق درون و حقیقی مان  ، از تائید طلبی بیرونی به سمت تائید از درون حرکت کنیم ولی تا زمان رسیدن به این هدف بهتر است طوری زندگی کنیم که به اندازه لازم و مورد نیازمان جلب توجه کنیم و بطور اتوماتیک از آنها تاثیر بگیریم و الا محتاج و گرفتار تله جلب توجه و تائید سایرین میگردیم ! و متاسفانه با سرعتی بسیار زیاد از خود حقیقی خودمان دور می شویم !

توجه به این مسئله که در هر لحظه به چه میزان به تائید بیرونی نیازمندیم و تا چه اندازه را باید از درون خود بگیریم هم بسیار مهم و قابل توجه است   و حفظ این تعادل راه حال خوب واقعی ما است.  تا زمانیکه با بعد مادینه وجود ، یعنی آنیمای خود بیگانه هستیم و ارتباطی با آن نداریم ، در بیرون از خود به دنبال تائید میگردیم .با توجه به مطالبی که گفته شد ، به نظر شما راه رسیدن به  تائید درونی و ارتباط با آنیمای درونمان چیست ؟

  شاید به جرأت بتوان گفت تنها را ه رسیدن انتخاب های آگاهانه ما در لحظه با لحاظ کردن هر دو بعد وجودی (آنیما و آنیموس ) درون ما است.

 تأمل در انجام کارهای ساده روزمره، بررسی احساسات و عواطف درونی و همچنین موقعیت بیرونی و مشاهده گر بودن بدون قضاوت ، از تائید و تحسین سایرین لذت ببریم اما لنگ آن نباشیم و مهمتر از همه اینکه انتخابگر لحظه هایمان باشیم   

 انتخاب آگاهانه و حضور در لحظه تنها راه، شعف و تأیید از درون ماست.  

/ 1 نظر / 4 بازدید
داوود

سلام ممنون از مطلب خوبتون من این حس دیده شدن رو به تازگی و در یک موضوع خیلی ساده ساده تجربه کردم رویکرد خودم و لذتی که ازش بردم برای خودم جالب بود فهمیدم لذته انیمای هست ولی حس کردم بهش احتیاج دارم این از نیازای هستش که تازه کشفش کردم !!! یا حق