امنیت در نا امنی (1)

فرض کنید برای گردش به مناطق کوهستانی و جنگلی سفر کرده اید، اگر ناگهان متوجه شوید شیر خشمگین و غرانی روبروی شما ایستاده و می خواهد به شما حمله کند و دره ای پشت سرتان باشد چه می کنید؟ آیا خودتان را از پرتگاه به پایین پرتاب می کنید  یا با شیرمی جنگید ؟

                      

قبل از بررسی پاسخ های احتمالی بیایید مقوله امنیت در نا امنی را بررسی کنیم . مسئله ای که  پیش روی کسی که در درونش احساس نا امنی عمیقی می کند و امنیت و آرامش را در نبود امنیت می داند ، قرار دارد را امنیت در نا امنی می نامیم . شاید به ظاهر عجیب باشد اما در این مواقع فرد به نوعی از احساس نا امنی ، آرامش گرفته و احساس کاذب امنیت می کند .

در این حالت ترس ما از نا امنی و اتفاقی که آنرا باعث نا امنی خود می دانیم ، از خود آن اتفاق بسیار بیشتر و سنگین تر است . در حالیکه اگر  زود هنگام قضاوت نکنیم و واقع بینانه ببینیم و بررسی کنیم چنین رویکردی نخواهیم داشت .

به عبارتی در این شرایط  با یتیم غیر سازنده ، یعنی بدبینی بسیار زیاد، امید معصومانه (  تصاویر و رویاهای معصوم  ) خود را که به ما انرژی و نیرو می دهد را خراب می کنیم! به معصوم خود اجازه نمی دهیم تا رویایی خوش بینانه و مطلوب برای ما بیافریند تا از آن نیرو و انرژی بگیریم و از یتیم خود به درستی و برای دیدن مغایرت وضعیت موجود با مطلوب استفاده نکرده و به اشتباه از انرژی یتیم که بسیار ارزشمند است برای نابود کردن ساخته های معصوم استفاده می کنیم .

             

 بیایید مثال ابتدای متن را بررسی کنیم ! جوابهای متفاوتی به این سوال داده می شود، و برای تحلیل ، مهم این است که رویکردمان را نسبت به انتخاب هر یک از این دو گزینه بررسی کنیم !

اگر معصوم به شکل سازنده  در ما فعال باشد ، امید خود را به نجات یافتن حفظ می کنیم و همین امید به ما کمک می کند در مراحل بعدی به دنبال راه نجات باشیم ! اگر با یتیم غیر سازنده که بسیار بدبین است و هیچ امیدی ندارد،به موضوع نگاه کنیم، احتمالاً پرتگاه هولناکی که امیدی به نجات از آن نیست را سریعاً انتخاب می کنیم و هیچ بررسی برای مبارزه با شیر انجام نمی دهیم .

اگر یتیم بصورت سازنده درما فعال باشد ، به اندازه پرتگاه نگاه می کنیم و توان خود را بررسی می کنم ، از طرفی به فاصله شیر از خودمان توجه می کنیم!

با کمک از کهن الگوی جوینده ، می توانیم راه های مختلفی که برای این مسئله وجود دارد را بررسی و تحلیل کنیم، حتی جنگجوی ما می تواند در صورت امکان از بین راه های حل مسئله دوست شدن با مانع را انتخاب کند، یا ... و با انرژی که از امید معصومانه و دیدن مغایرت های یتیم به دست آورده ایم ، بهترین انتخاب را برمی گزینیم!

 

معصوم سازنده به ما کمک می کند ، امید خود را در هر شرایطی حفظ کنیم (و البته معصوم غیر سازنده نیز ممکن است منجر به ندیدن درست مساله ، بی حسی و بی تفاوتی و انفعال شود ) ، یتیم در حالت غیر سازنده نا امید و بد بین است و هیچ مفرّی نمی بیند و یتیم سازنده مغایرت موجود را می بیند و برای نجات ، انرژی می گیرد.

به هر دلیلی ممکن است در گذشته از تجربه ای استنباط اشتباهی کرده باشیم و بنا به آگاهی آن زمان این باور غلط (یعنی امنیت گرفتن از شرایط نا امن )در ما شکل گرفته باشد و از ترس از دست دادن شرایط امن، ترجیح داده باشیم در نا امنی زندگی کنیم !!!  اما چیزی که مهم است و اهمیت بسیار دارد این است که از این لحظه ، انتخابگر افکارمان باشیم !

به هر تجربه ای هر چند به ظاهر سخت و پیچیده ، با مشاهده گر واقع بینی و در تعادل به پیرامونمان بنگریم و در عین حفظ امید ،از دیدن مغایرت و اختلاف آنچه می خواسته ایم و آنچه اکنون پیش روی ماست، انرژی بگیریم تا با آن تعامل کنیم ! و به جای فرار و در خود فرو رفتن و انفعال (که از تبعات امنیت در نا امنی است ) حرکت کنیم و پویا باشیم .

         

 

/ 3 نظر / 21 بازدید
رضا

خیلی باحال بود [دست] خسته نباشید

میلاد ش

عااااااالیه. فوق العاده بود. تا الان فقط اسم نا امنی رو شنیده بودم. اما الان واقعاَ حالم فرق کرده. انگار یه سطل آب سرد ریختن روی گردن و کمرم. خیلی عمیق و درسته. کلمه به کلمش داره توی بدنم پخش میشه. خیلی ممنونم. عااااالی. [گل][گل][گل]